In welke landen moet je een formulier invullen voordat je landt?
66 bestemmingen willen online iets van je voordat je landt. Meestal is dat een gratis digitale aankomstkaart, die je in de drie dagen voor aankomst invult. Zo'n twaalf landen laten je betalen voor een reisautorisatie, met de Amerikaanse ESTA, de Canadese eTA en de Britse ETA voorop. Binnen de EU vraagt alleen Letland om een formulier, en dan nog alleen aan bepaalde nationaliteiten.
Inhoud
Aankomstkaarten, reisautorisaties, inreisheffingen: steeds meer landen willen dat je voor vertrek online iets invult, en de regels veranderen voortdurend. Zoek je bestemming of tik hem aan op de kaart. Je ziet dan wat er gevraagd wordt, wie het nodig heeft, wanneer je het invult en wat het kost, met een directe link naar het officiële formulier.
Vind je bestemming
- Zoek een land of tik erop.Typ de naam in het vak boven de kaart, of tik het land aan op de kaart. Kleine eilanden zijn stippen; met de zoomknoppen haal je ze dichterbij.
- Let op de kleur.AankomstkaartReisautorisatieHeffing, verzekering of gezondheidsformulierOptioneel of voor sommige reizigersBinnenkortGrijs betekent: niets in te vullen.
- Open het officiële formulier.Elk land linkt rechtstreeks naar de site van de overheid, met wie het nodig heeft, wanneer je het invult en wat het kost.
Aankomstkaarten zijn bijna overal gratis. Vraagt een site er geld voor, dan is dat niet de overheid.
We hebben elke regel op 10 oktober 2026 gecontroleerd. Voor hetzelfde land kan per paspoort iets anders gelden, dus de officiële pagina heeft altijd het laatste woord.
Drie soorten formulieren, en waarin ze verschillen
Alle drie vul je online in, en je houdt er een bevestiging of QR-code aan over die je bij het inchecken of aan de grens laat zien. Het verschil zit in wat ze beslissen en wat ze kosten.
- Aankomstkaart: de oude papieren kaart uit het vliegtuig, maar dan online. Je vult je vlucht, je verblijfsadres en de douanevragen in. Over je toegang tot het land beslist hij niets, en overal waar we keken was hij gratis. Meestal gaat het formulier 72 uur voor de landing open.
- Reisautorisatie: toestemming om te reizen voor bezoekers die geen visum nodig hebben, voor het boarden gecheckt in veiligheidsdatabanken. Hij kost van niets tot zo'n US$ 40, geldt voor één reis tot een paar jaar en kan worden geweigerd. Vraag hem dagen voor je vlucht aan, niet een paar uur ervoor.
- Heffing, verzekering of gezondheidsformulier: dingen die je voor aankomst moet betalen of opgeven, zoals de beveiligingsheffing van de vliegvelden op Kaapverdië, de verplichte verzekering in Tanzania, de transitkaart voor de Galápagos en gezondheidsformulieren bij uitbraken. Sommige airlines controleren ze al bij het inchecken.
Op de kaart staan nog twee kleuren: optionele formulieren die je sneller door de controle helpen (Japan, China, Vietnam, Antigua, Colombia) of alleen voor sommige reizigers gelden, en gearceerde landen met systemen die zijn aangekondigd maar nog niet draaien, zoals ETIAS van de EU.
Betaal nooit een bureau voor een gratis formulier. Sites die er officieel uitzien, vragen tot US$ 90 voor aankomstkaarten die op de overheidssite niets kosten, en voor reisautorisaties die daar een vast, lager tarief hebben. Thailand, de Filipijnen, China, de Seychellen en de Amerikaanse overheid waarschuwen er allemaal voor. Elke link op deze pagina gaat naar de officiële site.
Voordat je iets invult
- Let op het tijdvak. De meeste aankomstkaarten kun je pas indienen binnen 72 uur voor de landing (soms drie dagen, soms zeven). Ben je te vroeg, dan laat het formulier je niet door.
- Eén per persoon, ook voor kinderen. Aruba, Papoea-Nieuw-Guinea en Oost-Timor willen voor elke reiziger een apart formulier, kinderen inbegrepen. Maar een paar landen, zoals Palau en Saint Lucia, nemen er één per gezin.
- Regel het voordat je naar het vliegveld gaat. Aruba wil de kaart goedgekeurd hebben voor het inchecken, het betaalbewijs voor Suriname wordt bij het boarden gecontroleerd, en zonder formulier vliegt niemand naar Paaseiland. Bij aankomst staan wel zuilen, maar daar is de rij langer.
- Bewaar de QR-code offline. Maak een screenshot van de bevestiging en bewaar de e-mail, samen met de rest van je offline voorbereiding. De wifi op het vliegveld vraagt vaak om een telefoonnummer, en de simkaartbalie zit pas na de paspoortcontrole.
Land met data die al werkt. Installeer je eSIM thuis via wifi: daarmee gaat de looptijd van je bundel nog niet in. Zet hem aan als je landt, dan heb je aan de balie de QR-code, het adres van je hotel of de bevestiging van het formulier meteen bij de hand. Zo stel je je eSIM in voordat je vertrekt.
Per land
Elk land hieronder linkt rechtstreeks naar het officiële formulier. Tik op een naam om het met alle details op de kaart te zien.
Azië
In Azië heeft de digitale aankomstkaart het overgenomen. Thailand, Singapore, Maleisië, Indonesië, de Filipijnen, Taiwan, Cambodja en India willen er allemaal een voordat je landt, bijna altijd binnen drie dagen voor aankomst, en overal is hij gratis. Op een reis over land van Bangkok naar Singapore betekent dat drie kaarten. Zuid-Korea neemt zijn kaart online of op papier aan, en de reisautorisatie K-ETA is tot 31 december 2026 niet nodig voor 22 nationaliteiten, waaronder Amerikaanse, Britse, Duitse, Franse en Japanse paspoorten. Japan, China en Vietnam bieden een onlineformulier aan, maar verplicht is het niet.
Oceanië en de Stille Oceaan
Australië en Nieuw-Zeeland willen allebei een reisautorisatie van visumvrije bezoekers voordat ze aan boord gaan. De Australische ETA vraag je aan in een app, met AUD 20 servicekosten (de meeste Europeanen gebruiken in plaats daarvan het gratis eVisitor). De Nieuw-Zeelandse NZeTA kost NZD 17 in de app, plus een toeristenheffing van NZD 100. Nieuw-Zeeland vraagt daarnaast iedereen, ook de eigen burgers, om een gratis Traveller Declaration. Papoea-Nieuw-Guinea en Palau hebben online aankomstformulieren, en Guam heeft een douaneformulier.
Europa
Europa vraagt op dit moment het minst. Het VK is het enige land dat bezoekers laat betalen voor een reisautorisatie: de ETA kost £ 20, en die heb je nodig met een paspoort uit onder meer de EU, de VS, Canada of Australië. Binnen de EU heeft alleen Letland een formulier, voor burgers van buiten de EU, de NAVO en de OESO. ETIAS, de eigen reisautorisatie van de EU, draait nog steeds niet en heeft geen startdatum. Aan de grens legt het nieuwe Entry/Exit System je gezicht en vingerafdrukken vast, maar vooraf hoef je niets in te vullen. Meer in wat je deze winter nodig hebt voor Europa.
Midden-Oosten
Israël is het enige land in de regio met een reisautorisatie in ESTA-stijl voor visumvrije bezoekers: de ETA-IL. De Golfstaten, Jordanië, Libanon en Turkije werken met een visum, e-visum of visumvrije toegang, zonder extra formulier voor aankomst.
Afrika en de Indische Oceaan
In Afrika is de afgelopen twee jaar het meest veranderd. Kenia verving zijn visum door een eTA die de meeste bezoekers nodig hebben, en de Seychellen willen van iedereen een reisautorisatie. Zuid-Afrika voerde op 1 juli 2026 een douaneverklaring in voor iedereen die het land in komt, en Tanzania maakte op 1 oktober 2026 een reisverzekering verplicht voor bezoekers aan het vasteland. Kaapverdië int zijn beveiligingsheffing voor het vliegveld vooraf online. Verder hebben meerdere landen gezondheidsformulieren vanwege de ebola-uitbraak van 2026. Die veranderen snel, dus check de officiële link vlak voor je vlucht.
Noord- en Midden-Amerika
De Amerikaanse ESTA en de Canadese eTA heb je het vaakst nodig. De ESTA geldt als je per vliegtuig of over zee aankomt. De Canadese eTA is alleen voor wie vliegt, en Amerikanen hebben hem nooit nodig. Mexico vraagt vooraf niets als je vliegt. Kom je over land, dan heb je de FMM online nodig, en Cancún, Tulum en Cozumel heffen de toeristenbelasting VISITAX. Belize, Guatemala en Honduras hebben hun immigratie- of douaneformulieren online gezet.
Caribisch gebied
De meeste Caribische eilanden hebben de papieren immigratie- en douanekaart online gezet. Het formulier gaat meestal 72 uur voor de landing open en is gratis, al vragen nepsites US$ 30 tot US$ 90 voor het E-Ticket van de Dominicaanse Republiek. Saint Kitts en Nevis is de uitzondering, met een eTA van US$ 17 voor elke bezoeker, en Aruba rekent eens per jaar een duurzaamheidsheffing van US$ 20. Het Cubaanse formulier D'Viajeros komt boven op het toeristenvisum, en voor data op Cuba moet je apart plannen. Hop je van eiland naar eiland, dan bespaart één bundel voor het hele Caribisch gebied je een simkaart per eiland.
Zuid-Amerika
Zuid-Amerika doet nauwelijks aan formulieren voor aankomst. Suriname wil voor vertrek een online immigratieformulier en een toegangsheffing van US$ 50. De Galápagos en Paaseiland hebben hun eigen regels bovenop die van Ecuador en Chili, en de Check-MIG van Colombia is optioneel.
Binnenkort
- ETIAS (EU): een reisautorisatie van € 20 voor visumvrije bezoekers aan 30 Europese landen. Het systeem draait niet en er is geen datum; de EU belooft de start maanden van tevoren aan te kondigen. Wie het nu verkoopt, is niet de EU.
- JESTA (Japan): de wet is in mei 2026 aangenomen, en het systeem moet uiterlijk 31 maart 2029 starten. Tarief en datum zijn nog niet bekend.
- Australische digitale aankomstkaart: vervangt de papieren Incoming Passenger Card en wordt vanaf juli 2026 in 12 tot 18 maanden op alle vliegvelden ingevoerd.
- K-ETA (Zuid-Korea): de vrijstelling voor 22 nationaliteiten loopt af op 31 december 2026.
Formulieren die je kunt vergeten
Hongkong schafte de aankomstkaart voor bezoekers in oktober 2024 af. Bermuda verving zijn betaalde reisautorisatie in 2022 door een gratis aankomstkaart. Ook de formulieren uit de coronatijd zijn verdwenen: de gezondheidsvragen in het Canadese ArriveCAN, het Indiase Air Suvidha, de gezondheidspas van Costa Rica en ‘TCI Assured’ op de Turks- en Caicoseilanden.
Wat reizigers vaak vragen
Is een aankomstkaart hetzelfde als een visum?
Nee. Een aankomstkaart legt alleen vast wie je bent en waar je verblijft. Je krijgt er geen toestemming mee om het land in te gaan, dus als je met jouw paspoort een visum nodig hebt, heb je dat visum gewoon ook nodig.
Wat als ik het formulier vergeet?
Op de meeste vliegvelden kun je het voor de paspoortcontrole nog invullen op een zuil of op je telefoon, maar dan sta je twee keer in de rij. Waar de airline het controleert, zoals bij vluchten naar Aruba, Suriname of Paaseiland, mag je misschien niet aan boord.
Waarom liet een website me betalen voor mijn aankomstkaart?
Dat was een bureau, niet de overheid. Bijna elke aankomstkaart is gratis op de officiële site, en reisautorisaties kosten daar een vast bedrag. Vergelijk het adres met de links op deze pagina.
Heb ik internet nodig om de QR-code te laten zien?
Niet als je een screenshot bewaart. Maar na de landing wil je toch data, voor de rit en het hotel, en een eSIM die je thuis hebt geïnstalleerd, werkt zodra je hem aanzet.
Hoe vaak veranderen deze regels?
Vaak. Minstens zeven formulieren op deze kaart zijn in de afgelopen twaalf maanden ingevoerd. We hebben elke regel op 10 oktober 2026 gecontroleerd, en elk land linkt naar de officiële pagina, zodat je het voor vertrek zelf kunt nagaan.
Bronnen: de immigratie-, douane- of gezondheidsdienst van elk land, hierboven per land gelinkt. Waar een overheidssite bij ons niet laadde, bevestigde het reisadvies van het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken of de ambassade van het land de regel, en dat staat dan bij dat land op de kaart.
Let op: deze gids is algemene informatie en geen juridisch of immigratieadvies. Inreisregels veranderen vaak en kunnen per paspoort verschillen, dus sommige details kunnen al verouderd zijn als je dit leest. Controleer voor je reist zelf de officiële overheidsbron voor je bestemming. Je bent zelf verantwoordelijk voor de juiste formulieren en documenten.
Reis-eSIM-bundels bekijken →Regel binnen een minuut een reis-eSIM voor 200+ bestemmingen.
Bestemmingen bekijken
